Zakivanje ima vrlo široku primenu u gradnji kotlova i rezervoara, u čeličnim konstrukcijama, finoj mehanici i sl.
Veze ove vrste su jeftine i mogu se brzo izraditi. U današnjoj tehnici čvrstih veza, na mesto zakivanja, sve više dolazi zavarivanje. Zavarene konstrukcije nisu oslabljene rupama za zakivke a mogu im se dati glatki i fini oblici.
Zakivci vezuju neobrađene limove, profilisane štapove, valjane profile, cevi i sl., u nerazdvojivu celinu. Ovakve veze ne mogu se rastaviti a da se ne uništi, odnosno ošteti i sam elemenat veze.
Sirovi zakivak ima gotovu glavu A, sl. 27, i stablo B sa koničnim završetkom radi lakšeg provlačenja kroz rupu; završna glava izrađuje se zakivanjem na samom sastavku. Da bi se završna glava mogla ispravno izraditi, dužina stabla zakivka »l« treba da je veća od ukupne debljine limova »s« za određenu veličinu:
l = s + x
x = 1,7 d za normalne kotlovske zakivke,
x = 1,3 d za zakivke čeličnih konstrukcija.
Slika 27
Kod zakivaka prečnika 10-43 mm, nazivna mera d' uzima se u odstojanju 5 mm od glave. Ova se mera, prema tome, odnosi na prečnik sirovog, nezakovanog zakivka. Počev odavde, stablo se konično smanjuje prema slobodnom kraju do prečnika šipke upotrebljene za izradu zakivka. Međutim, se proračun vrši uvek prema prečniku već zakovanog zakivka, tj. prema prečniku rupe d, koji je kod ovih zakivaka za 1 mm veća od d':
d = d' + 1 mm
Spajanje zakivcima
Proračun kotlovskih sastavaka
Nepropustljivi sastavci
Čvrsti sastavci
Ceo sadržaj knjige: Elementi mašina - Inženjer Vasilije Volkov