Kosu projekciju dobijamo kada projiciramo kosim paralelnim zracima predmet postavljen tako da su mu pravci x i z ortogonalnog triedra paralelni sa ravni crteža (y pravac je tada na nju upravan).
Slikovito rečeno kod kose projekcije predmet je postavljen tako da mu je jedna strana (frontalna strana) paralelna sa ravni crteža a on se na projekcijsku ravan projicira paralelnim kosim projicirajućim zracima. Pošto paralelni projicirajući zraci kod kose projekcije nisu upravni na ravan crteža, dobijamo da je projekcija predmeta (pogled) na ravan crteža trodimenzionalna. Velika prednost kose projekcije je što se dimenzije u pravcima x i z projiciraju u pravim veličinama t.j. slikovito rečeno sve što se nalazi na frontalnoj strani i u ravnima paralelnim sa njom projiciraće se bez deformisanja. Obično se za frontalnu stranu bira strana predmeta na kojoj ima najviše detalja.
Kosa projekcija
Pravac projicirajućih zrakova možemo da biramo u zavisnosti od toga da li na crtežu pored frontalne želimo više istaći bočnu, gornju ili donju stranu predmeta. Ako uzmemo da ugao bude 30, 45 ili 60 stepeni, skraćenja će biti ½, 2/3 ili ¾ a skraćeni pravac y može se okrenuti u željenu stranu.
Kod kose projekcije osa z se crta uvek vertikalno, x se uvek crta horizontalno a y je pod uglovima 30, 45 ili 60 stepeni u odnosu na x osu. Dimenzije u x i z pravcima se crtaju u pravoj veličini a one u pravcu y se skraćuju na ½, 2/3 ili ¾ od stvarne dužine. Pošto daje najprirodniju sliku najčešće se koristi kosa projekcija kod koje je osa y pod uglom od 30 stepeni a za skraćenje se uzima 1/2.